Benhur Keser: Kızımın futbolcu olmasını istemiyorum

ÇOK ŞAŞIRDIM

Benhur iki öğretmeninin hayatında önemli rollere sahip olduğunu ifade etti şu şekilde konuştu: Hayatımı değiştiren iki öğretmenim oldu. Birisi Alper Kelkitli, diğeri ise Teknoloji Tasarım öğretmenim Şerif Demiryürek’ti. Okula hep geç kalırdım. Bana herkesin içinde “Bence sen futboldan devam et, yalandan burada boşa zaman kaybetme” dedi. Biraz üzüldüm. “Bir daha okula gelmeyeceğim, futbolcu olacağım” dedim ve “Antrenmana gidiyorum” diyerek internet kafeye gittim. Meğerse Şerif hocam da beni takip etmiş. Counter Strike oynarken beni yakaladı. Çok şaşırmıştım.

SAYISAL DERSLERİM BERBATTI

3 farklı lisede okudum. Lise hayatım pek parlak değildi. Liseyi 4. sınıfta bıraktım ve liseyi dışarıdan bitirdim. Ardından üniversiteyi kazandım. Matematik ve geometri derslerim berbattı, tarih dersine ilgiliydim, biraz da biyolojim iyiydi. Kayserili olduğum için şehrimin takımında forma giymeyi istiyordum. Oradaki klas futbolcularla bir arada olmak çok kıymetliydi. Amrabat, Bisesvar, Nurullah Dağaşan, Hakan Arıkan’ın forma giydiği dönemlerdi.

BAYRAMPAŞASPOR’DA PROFESYONEL OLDUM

Kayserispor’un rahmetli başkanı Recep Mamur 2006 grubundan kimsenin profesyonel olmayacağını söyledi. 1.5 saat boyunca ağlayarak yürüdüm ve tesislere o şekilde gittim. Bayrampaşaspor’da profesyonel oldum, ilk sezonumda 28 maçta 3 gol attım. İkinci yılımda ise şampiyonluk yaşadım. 7-8 yıllık profesyonel kariyerim var. Futbolcu olduğumu Kocaelispor’da hissettim. Futbolcu olmasaydım sivil polis olmak isterdim.

BURADA ÇOK MUTLUYUM

Bandırmaspor’daydım… Transfer olduğumu Twetter’den öğrendim. Menajerimi aradım, durumu sordum. “Hemen Kocaeli’ye gidiyoruz” dedim. Onur Göçmez başkanımız “Bu yıl kiralık oyna” dedi. Kocaeli’ye bir gelişim var inanamazsınız. Hyundai Accent ile geldim, araç içi ev eşyalarıyla doluydu, hatta leğen bile vardı. Kocaelispor’daki henüz ilk maçta gördüğüm ortamın ardından doğru yerde olduğumu anladım. Kocaelispor’da bulunmaktan dolayı çok mutluyum.

ZIDANE İLE UNUTAMAYACAĞIM BİR BAKIŞMAYDI

Altıncı sınıftayken okul takımı ile Kayseri şampiyonu olduk, Antalya’da da aynı başarıyı yakaladık. İnönü Stadı’nda Danone Kupası’nda düzenlendi. Kulübede otururken yanımdan Zidane geçti ve kendisi ile göz göze geldim. Unutamayacağım bir bakışmaydı. Kayserispor, üniversite okumam gerektiğini söyledi. Üniversite barajı 170’ti, ben 171 ile kazandım ve Kayseri Erciyes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi’ni kazandım. Ardından okulu dondurdum. Okul donmaya devam ediyor.

KENDİSİNİ KORUMASINI ÖĞRENMELİ

Ailem bana hiç karışmadı. Tek istedikleri şey “Akşam ezanından önce eve gel” demeleriydi. Ancak ben hiç ezandan önce eve gelmedim. 1 kızım var. Belirli kurallar içinde istediği her şeyi yapacak. Kız babası olmak çok farklı. Yetiştirirken kendisinin değerli olduğunu, kendisini koruması gerektiğini anlatarak büyüteceğiz. Sporla ilgilenmesini tabii ki isteyeceğim ancak futbolcu olmasını istemem. Oğlum olursa kamu insanı olmasını isterim.

SADECE 1.5 SAAT

Kocaelispor’da soyunma odasına gergin girdiğimiz zamanlar oluyor tabii ki. Zaman zaman sorunlar yaşanıyor. Bu normal. Çünkü nabız hayli yüksek oluyor o anlarda. Saha içinde olan orada kalır, kalmalı da… Futbol hayatımızın parçası ve günde 1.5 saatimizi ayırıyoruz. Ancak her şey değil. 1.5 saatten sonraki süreç ise kendi hayatımız ile ilgili.

BİR KANATTA RONALDINHO DİĞER KANATTA İSE BEN

Dino’nun İngilizcesine hayrandım. Bizle konuşurken sanki biz ultra İngilizce biliyor muşuz gibi anlatırdı. Diogo bazen Türkçe kelimeleri karıştırıyor. Bir gün “Adamsın” diyeceğine “Adam mısın?” demişti. Cisse’nin eline ve ayaklarına bal sürmesi, elini yalaması karşısında ne diyeceğimizi bilememiştik. Gerçekten yabancılarımızı seviyoruz. Eski Barcelona’da oynamayı çok isterdim. Solda Ronaldinho, sağda da ben… Müthiş olurdu.  

Spor41