Barış Civelek arkadaşları için yanıyor!
Kocaelispor’un eski futbolcularından, Bölgesel Amatör Lig 2. Grup takımlarından Kahramanmaraş İstiklalspor’un futbolcuları Barış Civelek ve Kerem Yıldırım, Kahramanmaraş merkezli depremin ardından enkaz altında kalmışlardı. Kendi imkanlarıyla enkazdan çıkan iki futbolcu evlerinin kapılarını Nokta Gazetesi’ne açtı.
6 KATLI YURDUN İLK 3 KATI ÇÖKTÜ
Kocaelispor alt yapısında ve A takımında forma giyen Barış Civelek bu sezonun devre arasında Bölgesel Amatör Lig 2. Grup’ta mücadele eden Kahramanmaraş İstiklalspor ile anlaşmıştı. Takımı ile çıktığı son maçta gol de atan Barış Civelek, Kahramanmaraş merkezli depremin ardından kaldıkları 6 katlı yurdun çökmesiyle enkaz altında kaldı.
KAHRAMANLIK ÖYKÜSÜ
Başarılı futbolcu kendi imkanları ile enkazdan çıktı ve adeta bir kahramanlık öyküsüne de imza attı. Enkazdan çıktıktan sonra bir süre otobüs durağında bekleyen, başındaki kanamaya aldırmaksızın camı kırarak aldığı anahtarla belediyenin aracıyla yaralı arkadaşlarını kullandığı araçla Gazitantep’teki hastaneye götüren Barış, takdirlik bir davranışa imza attı. Kullarlı iki büyüğü sayesinde baba evine gelen Barış Civelek yaşadıkları gözyaşları içinde Nokta Medya ile paylaştı. Barış “Enkaz altındaki takım arkadaşlarımın yardım çığlıkları hala kulağımda" dedi. İşte o özel röportaj…
ARKADAŞLARIMIN ÇIĞLIKLARI HALAKULAĞIMDA
Barış Civelek kendi imkanları ile enkazda çıktı ve adeta bir kahramanlık öyküsüne de imza attı. Enkazdan çıktıktan sonra bir süre otobüs durağında bekleyen Barış, başındaki kanamaya aldırmaksızın belediyenin aracını aldı ve yaralı arkadaşlarını kendi kullandığı araçla Gazitantep’teki hastaneye götürdü. Kullarlı iki büyüğü sayesinde baba evine getirilen Barış Civelek yaşadıklarını gözyaşları içinde paylaştı. Başarılı futbolcu “Şu an hiçbir şey düşünmüyorum. Enkaz altındaki takım arkadaşlarımın yardım çığlıkları hala kulağımda” dedi.
CAMDAN ATLADIK
O dakikaları anlatmak çok zor. Biz sağ çıktık şükürler olsun ama 3 tane canımız arkadaşımız vefat etti. Enkazdan çıkarken onların sesini duymak anlatılmaz gerçekten, çok zor zamanlardı. Kaldığımız yer 6 katlı bir binaydı. Biz beşinci kattaydık, şanslı olanlardandık. İzmitli takım arkadaşım Kerem altıncı katta kalıyordu. Biz bir alt kata inip camdan atlayarak çıktık. Gün ağardığında binanın çöktüğünü o an anladık. Arkadaşlarımıza yardım etmek istedik, sesimizi duyurduk.
GAZİANTEP’EGÖTÜRDÜM
Enkazdan takım arkadaşlarımdan Burhanettin çıktı. Durumu gerçekten kötüydü. Onu hastaneye götürdük. Hastane çok kalabalıktı, yarım saat sonra tekrar bakmaya gittim. Bıraktığımız gibi duruyordu, canı çok yanıyordu. Onu alıp başka bir hastaneye gitmek istedik. Yoldan birkaç araba çevirdik, araç durduramadık. Belediyenin arabalarını park ettiği bir yer verdi. Güvenlikten anahtarların nerede olduğunu sordum, “İçeride” dedi, camı kırıp anahtarları aldım. Burhanettin, Alperen arkadaşlarım ve Hamit hocamız ile birlikte Gaziantep Şehit Kamil Hastanesi’ne götürdüm. Hala orada yatıyormuş.
İLK YARIDA DA DEPREMLER OLMUŞ
Kaldığımız binanın ilk iki katında güreşçiler kalıyordu. En altta yemekhane vardı. Bina eskiydi. Ancak şehrin genelinde eski binalar hayli yoğun. Ben devre arasında transfer oldum. Sezonun ilk yarısında orada çok deprem olmuş. O zamanlarda bile arkadaşlarım kendi arasında “Deprem olsa bina yıkılır, altında kalırız” demiş. Gaziantep’e gittikten sonra babama ulaştım. Babamlar da Kullarlı kamyoncu ağabeylere ulaştı. İbrahim Sak ve Erhan Özkar ağabeylerim Gaziantep’e yük sarmışlar, hatta depremde de orada kalmışlar. Beni hastaneden aldılar. Yollar çok kötüydü… 3 günde İzmit’e kadar gelebildik.