Sporu bilmeyenin yönetici olması!

Türkiye’de buz sporları son yıllarda dikkat çekici bir gelişim içinde. Yeni tesisler açılıyor, sporcu sayısı artıyor, uluslararası organizasyonlara katılım genişliyor.

Kâğıt üzerinde bakıldığında büyüyen ve gelişen bir yapı var.

Ancak tüm bu ilerlemeye rağmen cevap bekleyen temel bir soru hâlâ karşımızda duruyor.
Bir branşı bilmeyenler o branşı ne kadar ileri taşıyabilir?

Bugün federasyon yapılarında güçlü bir idari sistem olduğu açık.

Devlet tecrübesine sahip yöneticiler, akademik geçmişi olan isimler ve farklı meslek gruplarından gelen bir yapı.

Tüm bunlar kurumsal anlamda bir dayanıklılık sağlıyor.

Bu yapı bütçeyi yönetir, organizasyonu kurar, sistemi ayakta tutar.

Ama sporun gerçeği yalnızca bundan ibaret değildir.

 

SAHANIN SESİ NE KADAR DUYULUYOR?

Shorttrack gibi milisaniyelerin yarış sonucunu belirlediği, figür pateni gibi ondalık puanların kaderi çizdiği branşlarda başarı masa başında alınan kararlarla, sadece idari tecrübeyle ya da disiplinli bir bürokrasiyle gelmez.

Çünkü buzun üzerindeki yarış, aslında buzun dışında alınan doğru kararlarla kazanılır.

Bugün birçok spor yapısında ortak bir tablo var. Kurumsal yapı güçlü, ancak sahayı bilenlerin etkisi sınırlı.Bu bir eleştiri değil, bir tespittir.Çünkü spor sadece yönetilerek değil, anlaşarak gelişir.

 

BİLMEK YETİYOR MU?

Klasik anlayışta teknik yapı eski sporcular ve antrenörlerden oluşur.

Ancak buz sporları gibi Türkiye’de gelişimi görece yeni olan branşlarda bu yaklaşım artık tek başına yeterli değildir.

Gerçek tabloya bakıldığında uluslararası düzeyde uzun yıllara dayanan tecrübeye sahip sporcu sayısı sınırlı.

Birçok eski sporcu üst düzey dünya pratiğinden uzak kalmış durumda.

Teknik bilgi çoğu zaman yerel sınırlar içinde şekilleniyor.Aynı durum antrenörler için de geçerli. Branşı bilmek önemli ama dünyayı takip etmeyen bir teknik yapı, uzun vadede rekabet gücü üretemez.

 

YENİ GERÇEK KÜRESEL TEKNİK AKIL

Modern spor artık yerel reflekslerle değil, küresel bilgiyle yönetiliyor.Bu nedenle ideal teknik yapı yabancı uzmanları (özellikle shorttrack’te ileri ülkelerden), yerli antrenörleri, eski sporcuları bir araya getiren hibrit bir model olmalıdır.

Buradaki kritik soru şukim biliyor değil, kim dünyayı biliyor?

İdeal model ne olmalı?

Olimpik başarı hedefleyen bir federasyon yapısı üç temel ayak üzerine kurulmalıdır:

Sahayı bilen güçlü teknik yapı

Kurumsal ve idari organizasyon

Bilimsel destek ve veri odaklı yaklaşım

Bir branşı yönetmek, o branşı gerçekten tanımadan mümkün değildir. Kurumsal yapı ne kadar güçlü olursa olsun, sahadan kopuk bir sistemin başarı üretmesi eksik kalır.

Bilim olmadan rekabet olmaz.

Artık spor veriyle, analizle ve performans bilimiyle ilerliyor.Video analiz sistemleri, yüklenme planlamaları ve uluslararası karşılaştırmalar olmadan rekabet etmek mümkün değil.

Kurumsal yapı güçlü olabilir. Ama tek başına yeterli değildir.

Kısaca gerçek başarı sahayı bilen akıl, küresel bilgi ve bilimsel yaklaşımın bir araya gelmesiyle gelir.

Yazarın tüm yazıları