Gül’ün dikenleri!

 

Gül’ün dikenleri!

Kocaelispor son mücadelesini kağıt üzerindeki en güçlü üç takımından birisi olan Bucaspor’a karşı verdi.

İsim olarak değerlendirdiğimizde üst lig ve bu ligin değerli oyuncularından kurulu, tecrübeli bir kadroya sahip Bucaspor.

Onların da bizim gibi henüz istenen seviyelerde olmadığı duyuyorduk… Bu karşılaşma ile de görmüş olmuş.

Şüphesiz iki takım için de kağıt üzerinde zor maçtı. Lakin maçın ilk devresi geride kaldığında aslında bizim için o kadar da zor olmadığını algıladık.

Ancak Sarıyer maçındaki geri dönüşe sebebiyet verecek görüntünün bir benzerine, dakikalar ilerleyip biz bürününce yaşadığımız puan kaybı maalesef ki sürpriz olmadı…

 

MAZLUM ÇİZGİDEN ALDI

Maça iyi başladık. Henüz iki takım birbirini tartamadan erken bir golle öne geçtik.

Öne geçtikten sonra da defansif bir görüntü vermedik. Rakibin üzerine gitmeye ve oyun kurmaya çalıştık.

Rakip kalede etkili diyebileceğimiz pozisyonlar da ürettik.

Özellikle Mazlum’un çizgiden çıkardığı top kader anıydı!

Geçtiğimiz maçlardaki gibi bu maçta da gol pozisyonundan yaralanamadık.

Bu anlamda ligin en sakar takımlarından birisiyiz!

 

LİGİN ÜZERİNDE BİR MAÇTI

Maçın ilk 30 dakikalık kısmı geçilirken, genel olarak sahada yapmak istediğini yapan, oyun skor ve bilumum futbol verisinde iyi diyebileceğimiz bir Kocaelispor vardı.

Üstelik iki takımın da etkinliğiyle maç, lig standartlarının üzerindeydi diyebiliriz.

30’dan sonra savunmadan çıkarken yaptığımız pas hataları sonucu kalemizde etkili diyebileceğimiz ataklar gördük ancak oyun hakimiyeti ve genel atmosfer ilk yarı bitene kadar bizden yanaydı.

 

DEĞİŞİKLİKLER!

İkinci yarının başıyla birlikte kontrollü oyunumuzu sürdürüp, üzerine rakibin üzerimize geldiği zamanlarda savunma arkasında boşluklar aradık.

Beklerimiz ilk yarıdaki gibi ileri çok fazla çıkmamaya başladılar fakat genel olarak oyun 2. bölgede, kalemizden uzakta oynanıyordu.

Ne zaman ki Yusuf Cihat bacağını tutup, tedavi sonrası değişiklik istendi ve İlyas Kubilay ile birlikte oyundan çıktı, takım olarak kendi sahamıza gömüldük.

Bunları takip eden süreçte Hazarhan ve Cem değişiklikleriyle beraber, ileri gitmeyen beklerimize ileri gitmeyen kanatlar da eklendi!

 

NEDEN?

Değişikliklerden sonra şunu düşündüm… Orta sahada istenilen seviyeye çıkamayan Yiğitali ve geçen maç kötü performans göstermiş bir Mehmet Taş varken, Mesut Can neden denenmez?

Kanatlarımızın sakatlıkları durumunda alternatif 2.oyuncu olarak gösterilen Hazarhan’ın; Uğurcan veya Oktay’dan ne gibi bir artısı vardı da, diğerleri ayrılırken o geldi?   

Yersiz ve yanlış oyuncu değişiklikleri sonrası oyunun büründüğü nokta, Serik 10 kişi kaldıktan sonra gol aradığımız süreçtekine benzer bir görüntüydü.

Önde baskılı pres yapmayı, hem gerektirdiği yüksek efor gücü, hem skor üstünlüğü dolayısıyla elbette kimse talep etmiyordu.

Ancak insanların henüz birkaç gün önce Sarıyer’de bir benzeri yaşanmış olaydan ders çıkarmayıp, müthiş şekilde savunmaya gömülmesi…

Muhtemelen sıralamaya kalkılsa birçok sebep sunulabilir ancak burası bahane değil, çözüm üretme yeri.

Bu anlamda, oyuncu değişiklikleri tamamlandığı 68. dakikadan itibaren, maç bizim yarı sahamızda oynanmaya başlandı. Anti futbol üzerine yaptığımız şeyler ancak 87. dakikada yediğimiz gole kadar etkili oldular.

 

O KADAR BASİT DEĞİL

Gole kadarki süreçte, önde pres yapmayı denediğimiz birkaç pozisyon oldu. Bir tanesinde Tayfun’la kaçırdığımız pozisyon, kaçırdığımız diğer net goller, direkler bir yana maçın kırılma noktası oldu.

O saatten sonra çıkartmamız da çok mümkün değildi. Ve hanemize eksi 2 puan daha yazıldı.

Kocaelispor ismi, arması, tarihi sahip olduklarıyla özgül ağırlığı olan ve Türk futbol tarihinde bir karşılığa denk gelen bir kulüptür.

Konuşulduğunda insanların taraftarıyla, yetiştirdiği oyuncularıyla, başarılarıyla saygı duyduğu bir “Camia”dır.

Geçen Sarıyer maçından sonra mağlup olduk yazmıştım.

Bize “Gül” diye gösterilmeye çalışan birtakım adamlar, camianın içerisine girip, ağırlığı hissedemeyecek ve “2 maçta galip gelirsek bir mesele kalmaz” şeklinde açıklamalar yapabilecek kadar ağırlığımızı algılamaktan uzak kaldıkları için mağlup olduk biz.

Anlayacağınız, bu gülün dikenleri canımızı acıtıyor artık.   

Yazarın tüm yazıları