Ve yağmur yutuyor bütün golleri

 

Ve yağmur yutuyor bütün golleri

Kocaelispor, Gençlerbirliği maçına Keçiörengücü deplasmanında başladığı 11’den tek farklı olarak cezası biten Yılmaz’ın Omolo yerine başladığı, fakat genel oyun kurgusu olarak herhangi bir değişiklik olmadan başladı.

Son 4 maçı kazanan ve üst sıralara tırmanan Kocaelispor, seyirci ve saha avantajını kullanarak Gençlerbirliği karşılaşmasına da aynı galibiyet beklentisiyle çıktı.

Bu güne kadar geçen sürece baktığımızda Gençlerbirliği, Kocaelispor’un oyun planını kağıt başarılı bir şekilde sahaya yansıtabilecek bir noktada duruyordu.

Yeşil siyahlıların, genel olarak takım boyunun uzun, saha yerleşiminin geniş ve koşu mesafelerinin açık olduğu rakiplerine karşı, kompakt, dar oyun sayesinde daha az pozisyon vermesini, hızlı hücumlarda ön alanda daha fazla boşluklar ve pozisyonlar bulmasını bekliyorduk.

Nitekim maçın ilk 20-25 dakikası bu kurgu içerisinde geçti.

 

GENÇLERBİRLİĞİ SAVUNMADA İYİ DEĞİLDİ

Savunmasını daha ileride konumlandırarak, özgüvenli şekilde pozitif futbol oynamaya çalışan Gençlerbirliği henüz ilk dakikalardan itibaren savunmada boşluklar vermeye, hızlı geçişlerde dağınık görüntü çizmeye başladı.

Birkaç pasın ardından sağ çizgi yakınlarından gönderilen topta Dino’nun kafa vuruşuyla topu ağlara gönderirken de, Benhur ile ikili oyunları yapıp başarılı bir plaseyle topu ağlara gönderirken de aslında olan buydu.

Atılan erken bir golle, böylesi bir rakip karşısında evinde öne geçmenin bize sağlayacağı avantajları düşünürken, Yılmaz’ın bomboş kafa vuruşu sonrasında maçı koparma şansımızı teptik.

İlk yarının ortalarından sonra geri çekilmeye ve bu direk paslar yerine daha gelişi güzel paslarla hücum etkinliğimiz düşse de, rakibe pozisyon vermeme noktasında da iyi bir seviyedeydik.

 

İKİNCİ YARIDA OYUNA HAKİM OLAMADIK

İkinci yarının başlangıcı ve ilerleyen dakikalar itibariyle oyunun hakimiyeti beklendiği gibi Gençlerbirliği’ne geçti.

Hatta belirli zamanlarda topla oynama yüzdeleri yüzde 70’lere kadar çıktı.

Bunlara rağmen pozisyon bulma ve üretkenlik anlamında çok başarılı bir Gençlerbirliği izlemedik.

İlk yarının sonunda Dino ceza sahası içinde düşürüldü. Karar net penaltıydı.

Dino’nun aldığı bu darbe ikinci yarıdaki zamanını kısalttı.

Önce Dino ardından sağ açıkta uzunca vakittir etkili görüntüsünden çok uzak olan Pereira’nın oyundan çıkışından sonra ipleri rakibe bıraktık.

 

HAMLELERİMİZ KISITLI BİR TAKIMIZ

Ön tarafta yalnızca Benhur ve Mevlüt’ün olduğu, bunun yanında defans ve orta sahanın da kendi içerisinde dengeli ve kompakt yapıda olamadığı bir sürece girdi Kocaelispor.

Ne topu ileri taşıyabiliyor, ne de doğru düzgün bir savunma yapabiliyorduk.

Özellikle vurgulamamız gereken hadise, hamle noktasında çok kısıtlı bir takımımız var. Değişiklikler ve 11’deki isimlere bakıldığında hep aynı senaryoyu okuyoruz.

 

MEVLÜT TOPARLANMAYACAK MI?

10. haftaya geldik ve ciddi bir maliyeti olan Mevlüt’ün futboldan bu kadar uzak bir görüntüde olmasının açıklaması nedir?

Bu kadar oyundan kopuk, duygusu düşük ve mutsuz bir futbolcu olmasının temel nedeni nedir?

Oynadığı maçlarda belli katkılar sağlayan, rakip defansın kilidini açabilecek yetenekteki Dilaver ile alıp verilmeyen nedir?

Yiğitali nerede?

İlk golü yemiş olsak ve kapanan bir rakibe karşı oynasak, maçı kurtaracak adamımız yalnızca Kubilay mı?

 

KIRILMA ANI MUSA’NIN POZİSYONUYDU

Sallantıya giren maçta, konuk ekip eşitliği sağladı.

Hava hakimiyeti en iyi takımlardan birisiyiz ama bu tarz karambolleri sürekli yaşıyoruz.

Takım, 1-1’den sonra daha da geri çekilme teamülü gösterdi.

Kocaelispor oyunu rakip sahada oynamaya başlasa da rakibi üzerinde başarılı bir baskı oluşturamadı.

İlyas Kubilay’ın oyuna dahil olması hücumda hareketliliği sağlasa ve çeşitli pozisyonlar üretilse de aranan gol gelmedi.

79. dakikada Musa Nizam’ın kaleciyi geçip, sağ ayağına güvenemediği için golü kaçırması kader anıydı.

 

KUBİLAY’DAN DEVAM EDELİM…

Kubilay rakip kilidi açabilecek, yetenek ve gol beklentisi anlamında kritik bir noktada duruyor.

Çalım, gol sezileri ve kilit pas anlamındaki oyuncu kadrodaki önemli futbolculardan birisi.

Ancak defansif anlamda bu kadar keskin değilim.

Şu da var… Hücumda oynadığı maçlarda etkinliği arttıran ve rakip takıma korku veren bir misyonu varken, takım savunması noktasında da tabiri caizse eksik adam oluyor.

Mesela yenilen 2. golden hemen önceki pozisyonda, şut çeken ismin yanında ve az pres yapabilse rakip futbolcu vuruş şansı bulamayacaktı.

15 dakikalık süreçte oyunda olmasına rağmen, o presi yapmadığını ve rakibin açık alan bulduğunu görüyoruz.

Bence bu durum hocanın maçın başında neden Kubilay yerine daha defansif bir tipleme olan Yılmaz’a neden şans verdiğini açıklıyor.

 

DİĞER BİR HUSUS İSE KORCAN

Son iki maçta yaptığı net kurtarışlarla takımın 6 puan almasına bariz şekilde katkı sunan Korcan bu maçta, ilkinde faul tartışması da olan iki şanssız gol gördü kalesinde.

Taraftarın gösterdiği tavır ise çok kaliteliydi.

Böylesi bir maçtan sonra oyuncuya sahip çıkmak şüphesiz onu motive edecek, sorumluluk ve bağlılık duygusunu artıracaktır.

 

BİR AN ÖNCE UNUTMAK ZORUNDAYIZ

Cahit Koytak’ın “Futbol Oynayan Çocuklar” isimli şiirinde geçen dize.

Maç saatinde yağan yağmur zihnimde Koytak’ın bu şiirini döndürüp durdurdu.

Şu şekilde…

Yağmurlu bir gün

Dışarda futbol oynuyor çocuklar

Uykularından balçık akıyor

Umulmadık goller peşinde hepsi

Ve yağmur yutuyor bütün golleri

Bu dizelerinin gerçek olması benim için ilahi bir sürpriz, umulmadık golün rakipten gelmesi ise bir üzüntü vesilesiydi. 

Bu yenilgiyi bir an önce unutmak gerek.

Zira bizi çok zorlu bir periyot bekliyor olacak.

Yazarın tüm yazıları