Göz Göz’ü resmen TEPELEDİK!

Öncelikle Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün tüm dünya çocuklarına armağanı 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımızı en içten dileklerimle kutlarım.

Kocaelispor haftayı Göztepe beraberliğiyle kapattı. Hafta sonu Gençlerbirliği deplasmanındalar.

Yazımı özellikle geciktirdim; çünkü bu maç, alelade bir 90 dakika değildi.

Hem sahada hem tribünde çok şey yaşandı.

Maç cumartesi saat 17.00’deydi. Yola erken çıktık ve sorunsuz şekilde stada ulaştık.

Ancak daha kapıda başlayan bir gariplik vardı. Önümdeki baba ve küçük kızın kulaklığı “Yasak” denilerek alınmak istendi.

Kısa bir tartışma yaşandı.

Gerekçe basit: “Talimat böyle”

Şimdi soruyorum… Kulaklık yasak da, birazdan anlatacaklarım serbest mi?

İçeri girdik ve yerimizi aldık.

 

HARİKA FUTBOL

Sahaya dönersek…

Kocaelispor sezonun en iyi futbolunu oynadı.

Özellikle ilk yarı… Müthişlerdi.

Tempo var, baskı var, pozisyon var, direkten dönen top var, kale ağzında bitirilemeyen pozisyon var. İşte aradığımız, bu şehrin beklentilerine cevap veren takım bu.

Eksik olan sadece goldü.

Tabi ki futbolun meyvesi gol…

Bitiricilik olmayınca da bu kadar emek boşa gidiyor.

Tribünümüze ayrı bir parantez açmak lazım.

2500 taraftarımızın cezasına rağmen yine 20 binin üzerine çıktık.

Hodri Meydan her  zamanki gibi yine takımın arkasındaydı.

Zaten onların bu destek oldukça bu takım her zaman ayakta kalır.

 

ONLARI NE YAPACAĞIZ?

Ama sahada herkes aynı ciddiyette mi?

Maalesef hayır.

Bazı oyuncuların hâlâ hangi formayı giydiğinin farkına varması gerekiyor.

Tayfur ve Rivas…

Teknik heyetin Tayfur konusundaki ısrarı ise artık soru işareti.

Olmuyorsa olmuyordur.

Aynı şansı Furkan’a verseniz belki bugün kazandığımız bir oyuncudan söz ediyor olabilirdik.

Teknik olarak bakarsak…

Selçuk hoca rakibi çok iyi çözmüş.

Agyei’nin 9 numarada neden başladığını gördük.

Resmen tek başına içlerinden geçti. Savunmamız kusursuzdu.

Göztepe 3. dakikada öne geçse de kalan süreçte nefes alamadı.

Sürekli zaman geçirme çabası içinde oldular, Taçlar,  kale vuruşları atılmadı.

Hakem Ali Yılmaz da Göztepe’nin bu oyununa ortak oldu.

İnanıyorduk, o gol bir şekilde gelecekti.

 

KALEMİZ EMİN ELLERDE

Maçın kırılma anı…

Kaleci Serhat’ın 87’deki kurtarışı.

Bu pozisyon ofsayt kokuyordu ama inanın Serhat sağına nefis uzandı. 

Şu bir gerçek ki bu takımın kalesi emin ellerde.

Darko! Önce Başakşehir şimdi de Göztepe…

Bu kadar sakarlık olamaz!

Son dakika penaltısı gelmese hem bu futbolun karşılığını alamayacaktık hem de Darko’yu iyi anmayacaktık. Yatsın kalksın Serdar’a ve Karol’e dua etsin.

Smolcic… Yine çok büyük oynadı. Sessiz, derinden ve kusursuz.

Her hafta üzerine koyuyor ve bu takımın omurgası olmaya devam ediyor.

Yönetimin Smolcic konusunu daha fazla uzatmaması lazım.

Dijksteel, Ahmet, Keita, Show bildiğiniz gibiydi. Seneye de bu oyuncularla kesinlikle devam etmemiz lazım.

 

İĞRENÇLİKLERDE SINIR TANIMADILAR

Ve gelelim asıl meseleye…

Emniyet gerçekten ne için var?

90 dakika boyunca torpiller, ses bombaları fırlatmaca, yangın tüplerini yerinden sökmece…

Kale arkası alt tribündeki taraftar, hatta kadın ve çocukların üzerine torpil atan yaratıklardan bahsediyorum.

İğrençliklerde sınır tanımadılar.

Emniyetimiz ne yazık ki izledi.

İnanın o kadar zoruma gitti ki…

Bu tiplerin yarattığı panik ve korku karşısında sessiz kalınması beni hayli gerdi.

Kocaelispor taraftarı tepki verince anında karşısında güvenliği buldu.

Birkaç taraftarımız hırpalandı.

Sonra soruyoruz: Aileler neden gelmeye çekiniyor?

Kocaelispor taraftarını deplasmanda nasıl arıyorlar belli değil.

Herifler İzmir’den cephanelikle geldi. Çıkanları gördünüz.

Neyin delikanlılığı neyin gösterişidir bu.

Bu tablo kabul edilemez.

Futbol seyirciyle güzel ama bu şekilde değil.

Yetkililere açık çağrımdır.

Aynı hatalar tekrar edilmesin.

Bu şehrin insanı stada keyif alarak gelsin.

 

 

Yazarın tüm yazıları