“İnan”ç!

Mayıs ayındayız ama bahar mı yaşıyoruz, kış mı belli değil.

Fırtına, yağmur, hava bir öyle bir böyle…

Tıpkı sezon boyunca Kocaelispor’un yaşadığı iniş çıkışlar gibi...

Kasımpaşa maçı geride kaldı.

Pazar günü Kocaelispor için sıradan bir maç değildi.

Ligde kalmanın, emeğin karşılığını almanın günüydü.

Aynı şekilde Kasımpaşa için de hayati bir 90 dakikaydı.

Ama günün acı haberi sabah saatlerinde geldi.

Uğur Uludağ hocamızın kıymetli annesi Çeşminaz Uludağ’ı kaybettik.

Cevdet hocamla birlikte cenazeye katıldık.

İzmit Yenişehir’deki Rahmet Camii’nde büyük bir kalabalık vardı.

Bu da hocamızın ne kadar sevildiğinin en açık göstergesiydi.

Anne acısı tarif edilmez…

Bir kez daha kendisine ve ailesine sabır diliyorum.

Maça dönecek olursak…

Maç öncesi Smolcic’in yokluğu moralleri bozdu.

Sakat mı değil mi? Niyet okumak istemiyorum.

Yerinde Show oynadı ve aslanlar gibi mücadele etti.

Erken gelen gol canımızı sıktı…

Açıkçası “Zor olacak” dedik.

Kasımpaşa daha istekliydi, olmak da zorundaydı, biz ise daha kontrollü oynadık.

Futbol biraz da karakter işidir. Bu karakteri bizim çocuklar gösterdi.

Ciddi sıkıntılar yaşadıklarını çok iyi biliyorum, buna rağmen ellerinden geleni yaptılar.

Serdar Dursun’un inadı, mücadelesi ve Agyei’nin golüyle yeniden oyuna tutunduk.

Kazansak da şaşırmazdık, kaybetsek de…

Ama o 1 puan vardı ya, işte o altın değerindeydi.

Çünkü o puanla ligde kalmayı garantiledik.

Ve bir parantez…

O gün sahada sadece futbolcular yoktu.

Tribünde bir güç vardı… Hodri Meydan…

Belki de maçın en iyisiydi. 90 dakika susmadan, yılmadan takımlarının arkasında durdular. Onlarla ne kadar gurur duysak azdır.

Bu şehir futbolu seviyor, hem de yürekten seviyor.

 

GELELİM GERÇEĞE

Sezon başında Avrupa hedefleri konuşulurken, iki hafta kala ligde kalmayı garantiledik.

Bu bir başarısızlık mı? Hayır. Bu, gerçeklerle yüzleşmenin ta kendisi.

Ve bu süreçte bir isim öne çıktı: tabii ki Selçuk İnan!
Genç, hırslı, çalışkan… En önemlisi de bu takıma inanmış bir teknik adam.

Kocaelispor ona yakıştı, o da Kocaelispor’a.

Bu sezon bize bir şey öğretti:
SABIR, İSTİKRAR VE EMEK!

Şimdi önümüzde yeni bir süreç var.

Kongre zamanı. Çok güçlü bir yönetim şart.

Bu sezon ne yalan diyeyim Süper Lig biraz helva gibiydi.

Gelecek sezon çok daha zor olacak.

 

NELER YAPALIM?

Kongreden hemen sonra iç transfer gecikmeden çözülmeli.

Transferler için en az 4-5 cuk diye oturan oyuncular alınmalı. Tabi onların maliyetleri de düşünülmeli.

Katkı vermeyen oyuncularla yollar bir şekilde ayrılmalı.

Altyapıya sadece “Bakılmamalı”, yatırım yapılmalı.

Çünkü bu düzenle sürdürülebilir başarı mümkün değil. Ekonomik gerçekler de ortada.

Harcayarak değil, üreterek ayakta kalabiliriz.

Bu şehirde çocuklar Kocaelispor diye büyür. Burada formanın diğer adı aidiyettir.

Bu sezon “İNAN”dı ve başardı ancak iş daha bitmedi.

Yazarın tüm yazıları